ฮัปจัง Hapjang เข้าวัด

หอระฆังและเครื่องธรรมทั้งสี่ — ระฆัง กลองธรรม ปลาไม้

หอระฆัง พอมจงนู (Beomjongnu, 梵鐘樓) คือศาลาที่วัดเกาหลีใช้ตั้งและตีระฆังใหญ่ กลองธรรม ปลาไม้ และฆ้องแผ่นเมฆ ซึ่งเรียกรวมกันว่าเครื่องธรรมทั้งสี่ ซามุล (samul, 四物) ที่หอระฆังของวัดโกโยซาในวัดเกาหลีออนไลน์ ฮัปจัง (Hapjang, 합장) สามารถขึ้นไปยังห้องเสียงระฆังชั้นบนเพื่อตีระฆังอธิษฐานได้วันละครั้งตามวันที่จริง และลองตีกลองธรรม ปลาไม้ และฆ้องแผ่นเมฆได้ด้วยตัวเอง

อยู่ที่ไหน
ศาลาที่ต่อจากลานวัดโกโยซา ชั้นบนเป็นห้องเสียงระฆัง
ทำอะไรได้
ตีระฆังอธิษฐาน (1–3 ครั้ง) ตีกลองธรรม ปลาไม้ ฆ้องแผ่นเมฆ
จำนวนครั้งที่ตีระฆังได้
วันละครั้งตามวันที่จริง
ช่วงที่ตีระฆังไม่ได้
เวลาวัดโกโยซา 21:00–04:36 และ 17:00–18:18
ร่วมกัน
เมื่อมีคนตีระฆัง คนอื่นพนมมือร่วมได้

เครื่องธรรมทั้งสี่คืออะไร ตีไปเพื่ออะไร

เครื่องธรรมทั้งสี่ ได้แก่ ระฆังใหญ่ กลองธรรม ปลาไม้ และฆ้องแผ่นเมฆ มักอธิบายกันว่าตีในช่วงทำวัตรเช้าและเย็น ด้วยความปรารถนาให้สรรพชีวิตทุกแห่งที่เสียงไปถึงพ้นจากความทุกข์ ลำดับและจำนวนครั้งที่ตีแตกต่างกันไปตามแต่ละวัด

  • ระฆังใหญ่ พอมจง (beomjong): ระฆังโลหะขนาดใหญ่ มักตีความว่าเป็นเสียงที่ดังลงไปถึงโลกเบื้องล่าง เพื่อให้ไปถึงสรรพสัตว์ทั้งปวง
  • กลองธรรม พ็อบโก (beopgo): กลองหนัง ตีเพื่อชีวิตที่อาศัยอยู่บนพื้นดิน
  • ปลาไม้ โมกอ (mogeo): เครื่องธรรมไม้รูปปลา เคาะเพื่อชีวิตในน้ำ
  • ฆ้องแผ่นเมฆ อุนพัน (unpan): แผ่นโลหะรูปเมฆ ตีเพื่อชีวิตที่บินอยู่บนฟ้า

หนึ่งวันของหอระฆังวัดโกโยซา

วัดโกโยซามีวันของตัวเองที่พระอาทิตย์ขึ้นและตก หนึ่งวันเท่ากับเวลาจริงประมาณ 17 นาที ตามเวลาวัดโกโยซา กลองธรรมดังตอน 03:12 และ 17:12 ระฆังใหญ่ดัง 28 ครั้งตอน 03:20 และ 33 ครั้งตอน 17:20 ซึ่ง 28 ครั้งยามเช้ามืดและ 33 ครั้งยามเย็นก็เป็นจำนวนที่วัดบนภูเขาเกาหลีมักถือปฏิบัติกันมา

ที่ห้องเสียงระฆังชั้นบนของหอระฆัง ผู้มาเยือนตีระฆังได้เอง เมื่อมีคนตีระฆังอธิษฐาน คนอื่นที่อยู่ใกล้ๆ ก็พนมมือร่วมกันและส่งใจไปกับเสียงระฆังนั้นได้

ช่วงเวลาที่ตีระฆังไม่ได้

การตีระฆังอธิษฐานทำได้วันละครั้งโดยนับตามวันที่จริง ตามเวลาวัดโกโยซา ตั้งแต่ 21:00 ถึง 04:36 และตั้งแต่ 17:00 ถึง 18:18 จะตีระฆังไม่ได้ ช่วงนั้นลองพักฟังเสียงระฆังตามเวลาที่กำหนด หรือลองตีกลองธรรม ปลาไม้ และฆ้องแผ่นเมฆแทน

จากหอระฆังไปต่อ

ลงจากหอระฆังแล้ว ทางเดินต่อไปยังลานโคมใจที่แขวนโคมอธิษฐาน และอุโบสถใหญ่ หากเข้าอุโบสถตรงกับเวลาทำวัตร (เวลาวัดโกโยซา 03:30–04:10, 17:40–18:10) ก็ทำวัตรตามได้ด้วย

วิธีตีระฆังอธิษฐาน

  1. ไหว้ครึ่งตัว ยืนหน้าระฆัง พนมมือแล้วก้มตัวเล็กน้อย
  2. จับเชือกไม้ตีระฆัง จับเชือกที่ผูกกับซุงไม้ที่ใช้ตีระฆัง (ไม้ตีระฆัง)
  3. ตีระฆัง นึกถึงความปรารถนาในใจ แล้วตีระฆัง 1 ถึง 3 ครั้ง
  4. พนมมือ พนมมือไว้ระหว่างที่เสียงระฆังกังวานออกไป
  5. ไหว้ครึ่งตัว ไหว้ครึ่งตัวอีกครั้งแล้วถอยออกมา

ลองทำในฮัปจัง

เมื่อเข้าใกล้ระฆังใหญ่ ปุ่มตีระฆังจะขึ้นบนหน้าจอ บน PC กดปุ่ม E หรือ F ก็ได้ ทำตามคำแนะนำทีละขั้น คือไหว้ครึ่งตัว จับเชือกไม้ตีระฆัง ตีระฆัง 1–3 ครั้ง พนมมือ และไหว้ครึ่งตัว ก็เป็นอันเสร็จ เมื่อตีระฆังอธิษฐานจะได้ตราประทับ 鐘 ในสมุดบันทึก ส่วนกลองธรรม ปลาไม้ และฆ้องแผ่นเมฆ ตีได้ด้วยการแตะที่พื้นผิวหรือกดปุ่มบนหน้าจอ

เข้าวัด

คำถามที่พบบ่อย

ในฮัปจังตีระฆังใหญ่ได้เมื่อไร

ตีได้วันละครั้งตามวันที่จริง แต่ตีไม่ได้ในช่วงเวลาวัดโกโยซา 21:00–04:36 และ 17:00–18:18 หนึ่งวันของวัดโกโยซาเท่ากับเวลาจริงประมาณ 17 นาที รอสักครู่ก็จะถึงช่วงที่ตีได้อีก

ทำไมตีระฆังใหญ่ 28 ครั้งตอนเช้ามืด และ 33 ครั้งตอนเย็น

เป็นจำนวนที่วัดบนภูเขาเกาหลีมักถือปฏิบัติกันมา คำอธิบายที่รู้จักกันแพร่หลายคือมาจากจำนวนชั้นของสวรรค์ในพุทธศาสนา ทั้งนี้การตีความและจำนวนครั้งอาจต่างกันเล็กน้อยในแต่ละวัด

กลองธรรม ปลาไม้ และฆ้องแผ่นเมฆ ตีเพื่ออะไรบ้าง

มักกล่าวกันว่ากลองธรรมตีเพื่อชีวิตบนพื้นดิน ปลาไม้เพื่อชีวิตในน้ำ และฆ้องแผ่นเมฆเพื่อชีวิตที่บินบนฟ้า ในฮัปจังก็อธิบายด้วยความหมายเดียวกัน

บทความที่เกี่ยวข้อง

แก้ไขล่าสุด